امروز گرچه هنوز خستگی دیروز باهامه ولی از این خستگی خوشحالم
حیف که حال ندارم دوباره الگوی بلاگ و تغییر بدم وگرنه سبزش می کردم که بگم منم موج سبزیم!!!
باور کردنی نبود که موج سبز تو دانشگاه اصفهان این همه طرفدار داشته باشه!
دانشگاه ما دو برابر سبز بود به خاطر تمام دستبندها و شال ها و لباس ها ی سبز بچه ها خدایی رو سفید کردیم و نشون دادیم که بی جهت دوم خرداد و نکوبیدن بیان اصفهان!
شاید ما نه امام و دیده باشیم نه تو دوم خرداد 1376 شرکت کرده باشیم، ولی خب اینقدر حالیمونه که بدونیم میر حسین کجا انقدی نژاد کجا؟
شاید ما جنگ وندیده باشیم ولی کر هم نیستیم می شنویم ماجرای نفت 7 دلاری و دلار هفت تومنی و!
شاید ما برنده هم نشیم (گر چه بعیده) ولی می دونیم دلمون نمی سوزه رای ندادیم!
هر یه رایی که سفید بره تو صندوق یا اصلا نره عین رای دادن به احمدی نژاد و عین خیانت به خودمونه!
بیاین جلوی این مرگ تدریجی رو بگیریم. نذاریم زنامو پشت در شرکت ها بپوسن فقط به خاطر مرخصی زایمان!
به قول عاطفه صفری (سر دبیر نشریه دانشگاهی ما) ما به میر حسین رای می دیم چون به زنش نمی گه ضعیفه، ما یادمون رفته بود که نباید پامون از آشپز خونه اونورتر بذاریم ، یادمون رفته بود که زن باید بوی قرمه سبزی بده یادمون رفته بود که زنا نباید بیشتر از مردا بفهمن. آره ما اینارو یادمون رفته بود و می خوایم دیگه یادمون نیاد!
زنده باد موج سبز زنده باد ایران!
